ريچل مرانوس- سايت هايي که مي توان در آنها فايل هاي ويدئويي به اشتراک گذاشت، يکي از بخش هايي است که به سرعت رشد مي کند، از جمله سايت YouTube که روزانه هزاران بازديد کننده دارد. براي صاحبان مشاغل کوچک ويدئو هاي شبکه اي، پيشنهادي اغوا کننده است، چون توليد و پخش آن بسيار کم هزينه تر از تبليغات به روش قديمي است.

براي اينکه اطلاعات به تعداد بيشتري برسد، زماني که ويدئويي در يک سايت مثلا YouTube قرار مي گيرد، مي توان به راحتي يک لينک مستقيم از آن براي ديگران فرستاد. يک راه غير مستقيم ديگر براي به اشتراک گذاشتن ويدئوها در سايت ها هم وجود دارد که از طريق خبررساني چند رسانه اي صورت مي گيرد، تريبوني که متن را با ويدئوي ديجيتال، صوت و تصوير ادغام مي کند.

مانند هر حرفه يا تجارت ديگر، شناخت مخاطبان کليد موفقيت است. براي مثال بازديد کنندگان  YouTube با مطالب جديد و جالب و غالبا خنده دار، کاملا آشنا هستند. براي  اينکه يک ويدئوي آنلاين تاثيرات لازم خود را داشته باشد، بايد به اندازه کافي جالب و جذاب باشد تا بتواند بازديد کنندگان را به خود جلب کند و آن را به صورت ويروسي منتشر کند. خلاقيت و گيرايي به اندازه پيام رساني مهم هستند.

خلاصه کلام آنکه: زماني که يک ويدئوي آنلاين را مي بينيد، اطمينان حاصل کنيد که دلايل خوبي براي ديدن آن داريد: رشد و توسعه حرفه خودتان.

حميد مولانا كه چند دهه است در ايالت متحده زندگي مي‌كند و تابعيت اين كشور را نيز دريافت كرده، اخيرا مشاور احمدي‌نژاد شده است. موسسه‌اي كه وي تشكيل داده از سال آينده بودجه دريافت مي‌كند. اين در حالي است كه در سال گذشته كل بودجه دانشكده علوم اجتماعي تهران در حد 20 ميليون تومان بود و بودجه كتابخانه ملي ايران كاهش يافته بود. مطابق برنامه چهارم در سال 88 بايد حداقل دو درصد از توليد ناخالص ايران صرف تحقيقات و پژوهش شود. اما ممبيني درباره موسسه مولانا كه داراي رديف بودجه در بودجه سال 88 است، نيز گفت: اين موسسه متعلق به آقاي حميد مولانا از اساتيد برجسته روابط بين‌الملل و رسانه است كه بالاخره ايشان موضوعات مهمي را در اين موسسه مورد بررسي قرار مي‌دهد كه خرج كردن در اين راستا مناسب و صحيح تلقي مي‌شود. (اعتماد ملی) ‌

PRWeb، به عنوان یک سرویس پیشتاز خبری و نشر مطالب خبری آنلاین در سراسر جهان شناخته می شود. از سال 1997 تا کنون، PRWeb طرز فکر مشاغل و دپارتمان های بازاریابی و مؤسسات روابط عمومی را درباره مطالب خبری تغییر داده است.

 PRWeb نخستین شرکتی بود که درباره ارتباط مستقیم با مشتری، استراتژی توزیع و نشر ارایه کرد و برای نشر مطالب مطبوعاتی یک پلات فورم (Platform) موتور جستجوی بهینه سازی شده ساخت و عرضه نمود.

PRWeb، واقع در Ferndale واشنگتن، یک شاخه شرکت Vocus, Inc. است – پیشتاز در ارایه نرم افزار مدیریت روابط عمومی که به محض درخواست عرضه می گردد.

مت بارون/ باراك اوباما مي داند كه مي تواند رسانه ها را تحت تاثير قرار دهد، اما نمي تواند خواسته اش را بر آنها تحميل كند.

روز سه شنبه كه من و همسرم به همراه دوقلو هاي 5 ساله مان براي مشاهده شروع رسمي كار رئيس جمهور كنار هم جمع شديم، لحظات دو روز بيست ژانويه ديگر در تاريخ امريكا برايمان يادآوري شد.

درست بيست سال پيش بود كه من به عنوان انترن در  Macon Telegraph & News به ويرايش صفحه نخست روزنامه،  كه شامل اخباري در مورد شروع كار رسمي جرج اچ دبليو بوش به عنوان چهل و يكمين رئيس جمهوري كشور بود، كمك مي كردم .

20 سال قبل از آن هم، زماني كه ريچارد ام نيكسون به عنوان رئيس جمهور قسم ياد مي كرد، من در پوشك بچه بودم.

هم نيكسون و هم بوش، بر خلاف اوباما، با رسانه ها  كه معمولا هم متشنج، و اغلب اوقات فاجعه آميز بودند، رابطه داشتند.

نيكسون در استفان امبروز: ويراني و بازسازي، در بين واقعيت هاي ديگري كه امبروز فاش مي كند اين مورد هم هست: نيكسون به تاثير درك روابط عمومي در كارآيي سياسي اش پي برده است.  

همزمان با آن، بسيار روشن است كه نيكسون در سنجش ميزان تاثير كارهايش، در ايجاد بدترين نوع روابط عمومي دچار اشتباه شده است.

او  به طور كلي برداشت اشتباهي از رسانه ها داشت. به جاي اينكه ويژگي هاي رسانه را به عنوان واقعيت و روند رو به ترقي بپذيرد، سعي كرد با روحيات جستجو گرانه و منفعت طلبانه روزنامه نگاران مبارزه كند.

از پيامدهاي فوري رويداد ژوئن 1972در هتل واترگيت: انتخاب هاي نيكسون از فوق العاده بد به سياست هاي فاجعه آميز و مرگ بار تبديل شد.

بخش فوق العاده بد: اگر او فورا به اين موضوع اعتراف كرده بود كه زيردستانش، و نه خودش، رويداد واترگيت را سازمان دهي كرده بودند، اين افشاگري او ممكن بود باعث شود انتخاب مجدد او در نوامبر 1972 به مخاطره بيفتد.

بخش فاجعه آميز از نظر سياسي: او نقش زيردستانش را از همه مخفي كرد و بعد نيز نقش خود را در سرپوش گذاشتن بر روي اين واقعيت از مردم  مخفي كرد، پس از آن نيز مخفي كاري هاي پي در پي واقعيات و دروغ هاي آشكار او، شبكه اي در هم تنيد.

در مورد بوش پدر – او نيز در بين افرادي قرار داشت كه نيكسون را در لحظات تاريخي عمرش در سال هاي 1973-74 راهنمايي مي كردند. نگرش او نيز به رسانه ها به طور قابل توجهي غير واقعي  شده بود.

در سال 1997، 4 سال بعد از اينكه او دفترش را ترك كرده بود، بوش چهل و يكم در سخنراني خود در الجين فرمان مسخره و غير ممكن "هيچ رسانه اي اجازه ندارد"  را صادر كرد. در آن زمان من در روزنامه The Courier News گزارش تهيه مي كردم.

چه چيزي او را به اين مرحله رساند؟ او سخنران سرشناسي  بود و مسائل مالي آموزش مي داد. شايد به بوش بايد درس روابط عمومي آموزش داده مي شد.

هنگام سخنراني او در مقابل هزاران نفر در ورزشگاه الجين، مديران بوش چاره اي نداشتند جز اينكه ممنوعيت غير قابل اجراي رسانه ها را لغوكنند.

اما از آن طرف به نظر مي رسد كه اوباما نگرش روشني در اين مورد دارد و مي داند كه مي تواند رسانه را تحت تاثير قرار دهد ولي نمي تواند خواسته اش را به آنها  تحميل كند.

زماني كه روابط حسنه اوباما با رسانه ها به انتها برسد و اين واقعيت گرايي در بوته امتحان قرار بگيرد، او نيز فشار انتقادها و رو در رويي هاي غير قابل اجتنابي كه ساير روساي جمهور با آن مواجه بودند را متحمل خواهد شد.